لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 42
دانشگاه آزاد اسلامی
واحد شهریار – شهر قدس
عنوان پروژه :
تکنولوژی تولید ماست کم چرب
کارشناسی علوم و صنایع غذایی
استاد راهنما :
سرکار خانم دکتر فدائی
نگارش :
لیلا آقا بابایی
تابستان1387
با تشکر و قدردانی فراوان از استاد گرامی سرکار خانم دکتر فدایی
که درجمع آوری این مطالب من را بسیار یاری نمودند .
فهرست مطالب
عنوان صفحه
چکیده 5
مقدمه 7
فصل 1: کلیاتی در رابطه با ماست
تاریخچه 10
فرآیند تولید ماست 11
اهمیت مصرف ماست در رژیم غذایی 12
فصل 2:ماست کم چرب و ویژگیهای آن
2-1 مقدمه 17
2-2 ویژگیهای رئولوژیک ماست کم چرب 19
2-3 اثرات سلامت بخش ماست کم چرب 20
فصل 3: تکنولوژی تولید ماست کم چرب
معرفی انواع روشها در تولید ماست کم چرب 23
3-1 استفاده از جایگزینهای چربی 23
3-1-1 ترکیبات نشاستهای (ذرت ، پیکما و تاپیوکا) 23
3-1-2 ترکیب هیدروکلوئیدی بتاگلوکان 25
3-1-3 فرآوردههای حاصل از پروتئین آب پنیر MWP,WPC; 27
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 4 صفحه
قسمتی از متن .doc :
تکنولوژی برنج - نگاهی به صنعت شالی کوبی کشور
مقدمهبرنج ، گیاهی است که به علت نیاز زیادی که اغلب مردم جهان به آن دارند در بین غلات بعد از گندم در سطح بسیار وسیعی از زمین های زراعتی برخی از کشور های مختلف جهان کشت می گردد. کشت و کار برنج در دنیا و تولید آن از نظر کیفیت و کمیت دارای اهمیت خاصی است، زیرا برنج یکی از نباتاتی است که دانه آن برای تامین غذای اصلی بیش از نصف مردم جهان(6/1 میلیارد نفر) بکار می رود. در بخش عظیمی از قاره آسیا ، برنج تامین کننده بیش از 80 درصد کالری و 75 درصد پروتئین مصرفی مردم می باشد. خاستگاه اصلی برنج ، آسیای جنوب شرقی است و از آنجا بتدریج به سایر نقاط جهان راه یافته است. بنا بر اسناد تاریخی ،کشت برنج در چین و هند پیشینه هفت هزار ساله دارد. در مورد ورود برنج به ایران، برخی آن را به زمان هخامنشیان و عده ای به زمان ساسانیان و گروهی به دوره بعد از ورود عرب ها به ایران نسبت می دهند. بنابر اظهار لا توفر کشت برنج در ایران پس از تسلط اعراب به ایران رونق گرفته است. حدود 95 درصد برنج دنیا در کشورهای در حال توسعه و عمدتا در قاره آسیا تولید می شود . همچنین 90 درصد برنج آسیا به مصرف داخلی رسیده و تنها حدود 5-4 درصد تولید در تجارت جهانی وارد می شود. برنج دارای جنس و گونه های زیادی است که مهمترین جنس أن oryza وگونه زراعتی آن sativa است. گونه sativa که در تغذیه انسان ، نقش مهمی دارد بدون عملیات تبدیل ، قابل مصرف غذایی انسان نمیباشد، اما در روند تبدیل، دانه برنج دچار خسارت کمی و کیفی شده و اجزاء و ( by-product ) های مختلف از آن تولید می گردد که متاسفانه در شرایط کنونی به دلیل عدم وجود تکنولوژی و تجهیزات مناسب و مدرن ،بلا استفاده مانده اند. کشور ما با تولید حدود8/2 میلیون تن شلتوک و وجود بیش از 4000 واحد شالی کوچک در استانها، پتانسیل مناسبی برای فرآوری و تولید محصولات با ارزش افزوده می باشد.1- ارزش غذایی برنج:برنج ، یک منبع اصلی انرژی، پروتئین، ویتامین B1 (ریبوفلاوین) ،B2 (نیاسین) ، آهن و کلسیم در رژیم غذایی است. میزان کالری حاصل از برنج ،مشابه گندم و مقدار پروتئین آن کمتر از گندم می باشد. در مقایسه با اقلامی نظیر گوشت و حبوبات، برنج دارای پروتئین کمتری است،لیکن مواد قندی و نشاسته موجود در آن از سیب زمینی، حبوبات و گندم بیشتر می باشد. تولید برنج جهان:در سال 2004 ،تولید برنج جهان 610 میلیون تن بوده است .( IRRI ) ،که در 114 کشور برنج خیز تولید شده است. 50 درصد این کشورها ، تولید بیشتر از100000 تن در سال داشته اند. ده کشور تولید کننده برنج جهان عبارتند از : چین ،هند، اندونزی، بنگلادش،ویتنام، تایلند ، میانمار ، ژاپن، فیلیپین و برزیل. کشور ما جزو 54 کشور بعدی تولید کننده برنج می باشد .بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،74/2 میلیون تن شلتوک تولید شده است.تولید برنج در ایران:بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،در سطح 628 هزار هکتار ،74/2 میلیون تن انواع واریته های مختلف شلتوک،تولید شده است. استان مازندران 17/37 درصد، برنجکاران گیلانی 88/27 درصد آن را تولید کرده اند. کشاورزان این دو استان ساحلی، جمیعا 05/65 درصد از شلتوک کشور را تولید کرده اند. سه استان فارس، گلستان و خوزستان به ترتیب با 40/9 ، 18/9 و 18/7 درصد سهم در تولید شلتوک مقام های سوم تا پنجم را به خود اختصاص داده اند. شالیکاران پنج استان فوق الاشاره 81/90 درصد شلتوک کشور را تولید کرده اند. از 21 استان تولید کننده شلتوک ،بالاترین سهم به استان مازندران با 01/1 میلیون تن و کمترین سهم به استان یزد با 44 تن شلتوک تعلق داشته است.صنعت شالیکوبی (تبدیل ) برنج در ایران: بر اساس آمار استان های برنج خیز بیش از 4000 واحد شالی کوچک در کشور وجود دارند، که حداقل ظرفیت تولیدی 200 تن و حداکثر ظرفیت 4000 تن برنج سفید در سال می باشد . بالاترین تعداد شالی کوبی به استان گیلان به تعداد 1500 واحد و کمترین واحد به استان اردبیل 3 واحد اختصاص یافته است. صنعت تبدیل در اکثریت آنها (بیش از 90 درصد) ، دارای فناوری با قدمت 70-60 سال قدیمی و مستهلک می باشد . شلتوک تولید شده با صرف هزینه های نهاده ها ( سم ، کود، نیروی انسانی و ...) در واحد های مذکور، پس از خشک شدن به برنج سفید تبدیل می شود. در این واحدها ، به دلیل فرسودگی و غیر استاندارد بودن خط تبدیل ، شلتوک، دچار خسارات و ضایعات بالای کیفی و کمی می گردد، به صورتی که میزان برنج شکسته از دو برابر استاندارد جهانی ( FAO ) بالاتر می باشد. علاوه بر آن، از اجزاء حاصله از تبدیل شلتوک، از جمله : پوسته ، سبوس برنج ، برنج های خرد و شکسته شده ، کاه برنج و .... استفاده اقتصادی با ارزش افزوده بعمل نمی آید. با توجه به واردات هر ساله برنج سفید برای جبران کمبود مصرفی برنج در کشور و با عنایت به برنامه" چهارم توسعه " مبنی بر افزایش فر آوری و میزان دو برابر فعلی و کاهش ضایعات در حدود 50% محصولات کشاورزی ، بویژه محصولات استراتژیک غذایی ، لزوم کاهش برنج شکسته در واحد های شالی کوبی کشور ، امری ضروری ، حیاتی و اجتناب نا پذیر می باشد. همچنین با استفاده از ضایعات برنج در واحد های شالی کوبی و تولید فر آورده های با ارزش افزوده ، با برنامه ریزی و هماهنگی ارگانها ، مراکز وادرات زیربط ، می توان بهره وری واحدها را افزایش داد. بر این اساس ، دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی طرح "اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور " را در سال 1383 تدوین نموده است . این طرح با همکاری کلیه کارشناسان و صاحبنظران استان های برنج خیز و مشاور دانشگاه گیلان تهیه شده است . بر اساس برنامه ریزی طرح ، واحد های شالی کوبی کشور مجهز به تجهیزات و ماشین آلات صنعتی مدرن شده و از میزان ضایعات (برنج شکسته) به مقدار قابل توجهی کاسته می شود.در اینجا اشاره ای نیز به موقعیت فعلی " صنعت شالی کوبی کشور هندوستان " می کنیم :در حال حاضر ، بیش از 50% کل تولید برنج(93 میلیون تن -2003) این کشور ، در واحدهای مدرن ، تبدیل و فرآوری می گردد . حدود 40% تولید در واحدهای سنتی و 10 درصد آن به شیوه دستی( له کردن توسط دست ) ، تبدیل می شود. اکنون ، 35088 واحد شالی کوبی مدرن به ظرفیت (4 - 5/0 تن در ساعت)، 4538واحد مجهز به پوست کن صفحه ای (under – runner ) و 8385 واحد مجهز به دستگاه پوست کن – سفید کن و 91287 عدد ماشین پوست کن فلزی از نوع تیغه ای در این کشور در کار تبد یل شرکت دارند.(2003،MFPI )در بخش فرآوری برنج:50 درصد کل تولید شلتوک ، به روش نیم جوش ( parboiling ) فرآوری می شود . این فرآیند عمدتا در واحدهای مدرن صورت می پذیرد. خشک کردن شلتوک توسط نور آفتاب، یا در خشک کن های مکانیکی از نوع ( L.S.U ) انجام می شود .ضایعات برنج در جابجایی و انبار و نگهداری 10% است. حدود 70%تولید شلتوک ، توسط کشاورزان در انبارهای کوچک بومی نگهداری می گردد. در واحدهای تجاری شالی کوبی ، نگهداری برنج سفید و شلتوک در بسته بندیهای کیسه ای، بسیار متداول است . از فرآورده های دیگر واحدهای شالی کوبی مدرن ، روغن سبوس است که از 4/3 میلیون تن سبوس، حدود 5/0 میلیون تن روغن استحصال می گردد. دو سوم روغن استحصالی روغن خوراکی و بقیه روغن صنعتی می باشد . حدود 80000 تن روغن سبوس ، در پخت غذاها مصرف می گردد. سبوس روغن گیری شده ، عمدتا برای غذای دام ، مورد استفاده قرار می گیرد. از پوسته برنج عمدتا در کوره ها به عنوان سوخت در تولید بخار در واحدهای برنج نیم جوش (parboiling ) استفاده می شود . همچنین از گاز تولید شده برای موتور دیزل بعنوان سوخت و همچنین تولید برق استفاده می گردد . تولید فورفورال از موارد دیگر استفاده پوسته شلتوک در واحدهای تجاری شالی کوبی است. در کشور هندوستان ، افراد زیادی دوره های آموزش تکنیکی را فرا گرفته اند و در بخش تحقیقات ، محققین فعالانه در بخش " تکنولوژی پس از برداشت" کار می کنند. در بخش صنعت و سازندگان ماشین های شالی کوبی ، کشور هندوستان یکی از صادر کنندگان خط تولید و فرآوری برنج در جهان است . این کشور همچنین ، دوره های آموزشی لازم را برای افراد کشورهای دیگر جهان ارائه می کند. - پیشنهادات:1- با توجه به قدمت بیش از 90-80 درصد ماشین آلات واحدهای شالی کوبی کشور با بیشتر از 50 سال ، هزینه سرمایه گذاری برای جایگزینی و نو سازی کامل خط تبدیل ، بسیار سنگین خواهد بود . لذا ، توصیه می گردد، نقاط گلوگاه ( CCP ) در ایجاد ضایعات ( برنج خرد و شکسته ) که عمر مفید آنان پایان یافت ، نوسازی و جایگزین گردیده و بقیه قسمتهای حساس ترمیم و باز سازی گردد . در خط تبدیل و واحد شالی کوبی ، ماشینهای پوست کن ، سفید کن و خشک کن از نقاط بحرانی محسوب شده و نقاط باز سازی قرار گیرند .2-برنامهریزی و هماهنگی ارگان ها و دفاتر زیربط از جمله دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی با پارک علم و فناوری استان گیلان در اجرای طرحها و پروژه های چند منظوره صنایع تبدیلی برنج به منظور استفاده بهینه از محصولات جانبی برنج .3-تخصیص وام و تسهیلات بلند مدت با بهره کم به متقاضیان " اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور "4- تخصیص سرمایه در گردش به صاحبان شالی کوبی برای خرید شلتوک از زارعین برنجکار، به عنوان اهرم تشویقی در اصلاح و نو سازی واحدها .5- اصلاح خشک کن های موجود واحدها با هدف کاهش مصرف سوخت و کاهش هزینه ها ، حفظ کیفیت دانه برنج و کاهش شکستگی .6- آموزش کلیه کارکنان واحد های شالی کوبی با همیاری سازمان آموزش فن و حرفه ای ، دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و آموزشی معتبر کشور با هدف ارتقاء دانش فنی آنها.تهیه و تدوین: مهندس رقیه سکوتی فر – کارشناس ارشد صنایع غذاییماخذ:1- سیمای صنعت برنج – "رقیه سکوتی فر" – 13842- طرح"اصلاح و نوسازی صنعت شالی کوبی کشور" – دکتر میر حسین پیمان و کارشناسان – 1383 3- منابع اینترنت، IRRI
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 4 صفحه
قسمتی از متن .doc :
تکنولوژی برنج - نگاهی به صنعت شالی کوبی کشور
مقدمهبرنج ، گیاهی است که به علت نیاز زیادی که اغلب مردم جهان به آن دارند در بین غلات بعد از گندم در سطح بسیار وسیعی از زمین های زراعتی برخی از کشور های مختلف جهان کشت می گردد. کشت و کار برنج در دنیا و تولید آن از نظر کیفیت و کمیت دارای اهمیت خاصی است، زیرا برنج یکی از نباتاتی است که دانه آن برای تامین غذای اصلی بیش از نصف مردم جهان(6/1 میلیارد نفر) بکار می رود. در بخش عظیمی از قاره آسیا ، برنج تامین کننده بیش از 80 درصد کالری و 75 درصد پروتئین مصرفی مردم می باشد. خاستگاه اصلی برنج ، آسیای جنوب شرقی است و از آنجا بتدریج به سایر نقاط جهان راه یافته است. بنا بر اسناد تاریخی ،کشت برنج در چین و هند پیشینه هفت هزار ساله دارد. در مورد ورود برنج به ایران، برخی آن را به زمان هخامنشیان و عده ای به زمان ساسانیان و گروهی به دوره بعد از ورود عرب ها به ایران نسبت می دهند. بنابر اظهار لا توفر کشت برنج در ایران پس از تسلط اعراب به ایران رونق گرفته است. حدود 95 درصد برنج دنیا در کشورهای در حال توسعه و عمدتا در قاره آسیا تولید می شود . همچنین 90 درصد برنج آسیا به مصرف داخلی رسیده و تنها حدود 5-4 درصد تولید در تجارت جهانی وارد می شود. برنج دارای جنس و گونه های زیادی است که مهمترین جنس أن oryza وگونه زراعتی آن sativa است. گونه sativa که در تغذیه انسان ، نقش مهمی دارد بدون عملیات تبدیل ، قابل مصرف غذایی انسان نمیباشد، اما در روند تبدیل، دانه برنج دچار خسارت کمی و کیفی شده و اجزاء و ( by-product ) های مختلف از آن تولید می گردد که متاسفانه در شرایط کنونی به دلیل عدم وجود تکنولوژی و تجهیزات مناسب و مدرن ،بلا استفاده مانده اند. کشور ما با تولید حدود8/2 میلیون تن شلتوک و وجود بیش از 4000 واحد شالی کوچک در استانها، پتانسیل مناسبی برای فرآوری و تولید محصولات با ارزش افزوده می باشد.1- ارزش غذایی برنج:برنج ، یک منبع اصلی انرژی، پروتئین، ویتامین B1 (ریبوفلاوین) ،B2 (نیاسین) ، آهن و کلسیم در رژیم غذایی است. میزان کالری حاصل از برنج ،مشابه گندم و مقدار پروتئین آن کمتر از گندم می باشد. در مقایسه با اقلامی نظیر گوشت و حبوبات، برنج دارای پروتئین کمتری است،لیکن مواد قندی و نشاسته موجود در آن از سیب زمینی، حبوبات و گندم بیشتر می باشد. تولید برنج جهان:در سال 2004 ،تولید برنج جهان 610 میلیون تن بوده است .( IRRI ) ،که در 114 کشور برنج خیز تولید شده است. 50 درصد این کشورها ، تولید بیشتر از100000 تن در سال داشته اند. ده کشور تولید کننده برنج جهان عبارتند از : چین ،هند، اندونزی، بنگلادش،ویتنام، تایلند ، میانمار ، ژاپن، فیلیپین و برزیل. کشور ما جزو 54 کشور بعدی تولید کننده برنج می باشد .بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،74/2 میلیون تن شلتوک تولید شده است.تولید برنج در ایران:بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،در سطح 628 هزار هکتار ،74/2 میلیون تن انواع واریته های مختلف شلتوک،تولید شده است. استان مازندران 17/37 درصد، برنجکاران گیلانی 88/27 درصد آن را تولید کرده اند. کشاورزان این دو استان ساحلی، جمیعا 05/65 درصد از شلتوک کشور را تولید کرده اند. سه استان فارس، گلستان و خوزستان به ترتیب با 40/9 ، 18/9 و 18/7 درصد سهم در تولید شلتوک مقام های سوم تا پنجم را به خود اختصاص داده اند. شالیکاران پنج استان فوق الاشاره 81/90 درصد شلتوک کشور را تولید کرده اند. از 21 استان تولید کننده شلتوک ،بالاترین سهم به استان مازندران با 01/1 میلیون تن و کمترین سهم به استان یزد با 44 تن شلتوک تعلق داشته است.صنعت شالیکوبی (تبدیل ) برنج در ایران: بر اساس آمار استان های برنج خیز بیش از 4000 واحد شالی کوچک در کشور وجود دارند، که حداقل ظرفیت تولیدی 200 تن و حداکثر ظرفیت 4000 تن برنج سفید در سال می باشد . بالاترین تعداد شالی کوبی به استان گیلان به تعداد 1500 واحد و کمترین واحد به استان اردبیل 3 واحد اختصاص یافته است. صنعت تبدیل در اکثریت آنها (بیش از 90 درصد) ، دارای فناوری با قدمت 70-60 سال قدیمی و مستهلک می باشد . شلتوک تولید شده با صرف هزینه های نهاده ها ( سم ، کود، نیروی انسانی و ...) در واحد های مذکور، پس از خشک شدن به برنج سفید تبدیل می شود. در این واحدها ، به دلیل فرسودگی و غیر استاندارد بودن خط تبدیل ، شلتوک، دچار خسارات و ضایعات بالای کیفی و کمی می گردد، به صورتی که میزان برنج شکسته از دو برابر استاندارد جهانی ( FAO ) بالاتر می باشد. علاوه بر آن، از اجزاء حاصله از تبدیل شلتوک، از جمله : پوسته ، سبوس برنج ، برنج های خرد و شکسته شده ، کاه برنج و .... استفاده اقتصادی با ارزش افزوده بعمل نمی آید. با توجه به واردات هر ساله برنج سفید برای جبران کمبود مصرفی برنج در کشور و با عنایت به برنامه" چهارم توسعه " مبنی بر افزایش فر آوری و میزان دو برابر فعلی و کاهش ضایعات در حدود 50% محصولات کشاورزی ، بویژه محصولات استراتژیک غذایی ، لزوم کاهش برنج شکسته در واحد های شالی کوبی کشور ، امری ضروری ، حیاتی و اجتناب نا پذیر می باشد. همچنین با استفاده از ضایعات برنج در واحد های شالی کوبی و تولید فر آورده های با ارزش افزوده ، با برنامه ریزی و هماهنگی ارگانها ، مراکز وادرات زیربط ، می توان بهره وری واحدها را افزایش داد. بر این اساس ، دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی طرح "اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور " را در سال 1383 تدوین نموده است . این طرح با همکاری کلیه کارشناسان و صاحبنظران استان های برنج خیز و مشاور دانشگاه گیلان تهیه شده است . بر اساس برنامه ریزی طرح ، واحد های شالی کوبی کشور مجهز به تجهیزات و ماشین آلات صنعتی مدرن شده و از میزان ضایعات (برنج شکسته) به مقدار قابل توجهی کاسته می شود.در اینجا اشاره ای نیز به موقعیت فعلی " صنعت شالی کوبی کشور هندوستان " می کنیم :در حال حاضر ، بیش از 50% کل تولید برنج(93 میلیون تن -2003) این کشور ، در واحدهای مدرن ، تبدیل و فرآوری می گردد . حدود 40% تولید در واحدهای سنتی و 10 درصد آن به شیوه دستی( له کردن توسط دست ) ، تبدیل می شود. اکنون ، 35088 واحد شالی کوبی مدرن به ظرفیت (4 - 5/0 تن در ساعت)، 4538واحد مجهز به پوست کن صفحه ای (under – runner ) و 8385 واحد مجهز به دستگاه پوست کن – سفید کن و 91287 عدد ماشین پوست کن فلزی از نوع تیغه ای در این کشور در کار تبد یل شرکت دارند.(2003،MFPI )در بخش فرآوری برنج:50 درصد کل تولید شلتوک ، به روش نیم جوش ( parboiling ) فرآوری می شود . این فرآیند عمدتا در واحدهای مدرن صورت می پذیرد. خشک کردن شلتوک توسط نور آفتاب، یا در خشک کن های مکانیکی از نوع ( L.S.U ) انجام می شود .ضایعات برنج در جابجایی و انبار و نگهداری 10% است. حدود 70%تولید شلتوک ، توسط کشاورزان در انبارهای کوچک بومی نگهداری می گردد. در واحدهای تجاری شالی کوبی ، نگهداری برنج سفید و شلتوک در بسته بندیهای کیسه ای، بسیار متداول است . از فرآورده های دیگر واحدهای شالی کوبی مدرن ، روغن سبوس است که از 4/3 میلیون تن سبوس، حدود 5/0 میلیون تن روغن استحصال می گردد. دو سوم روغن استحصالی روغن خوراکی و بقیه روغن صنعتی می باشد . حدود 80000 تن روغن سبوس ، در پخت غذاها مصرف می گردد. سبوس روغن گیری شده ، عمدتا برای غذای دام ، مورد استفاده قرار می گیرد. از پوسته برنج عمدتا در کوره ها به عنوان سوخت در تولید بخار در واحدهای برنج نیم جوش (parboiling ) استفاده می شود . همچنین از گاز تولید شده برای موتور دیزل بعنوان سوخت و همچنین تولید برق استفاده می گردد . تولید فورفورال از موارد دیگر استفاده پوسته شلتوک در واحدهای تجاری شالی کوبی است. در کشور هندوستان ، افراد زیادی دوره های آموزش تکنیکی را فرا گرفته اند و در بخش تحقیقات ، محققین فعالانه در بخش " تکنولوژی پس از برداشت" کار می کنند. در بخش صنعت و سازندگان ماشین های شالی کوبی ، کشور هندوستان یکی از صادر کنندگان خط تولید و فرآوری برنج در جهان است . این کشور همچنین ، دوره های آموزشی لازم را برای افراد کشورهای دیگر جهان ارائه می کند. - پیشنهادات:1- با توجه به قدمت بیش از 90-80 درصد ماشین آلات واحدهای شالی کوبی کشور با بیشتر از 50 سال ، هزینه سرمایه گذاری برای جایگزینی و نو سازی کامل خط تبدیل ، بسیار سنگین خواهد بود . لذا ، توصیه می گردد، نقاط گلوگاه ( CCP ) در ایجاد ضایعات ( برنج خرد و شکسته ) که عمر مفید آنان پایان یافت ، نوسازی و جایگزین گردیده و بقیه قسمتهای حساس ترمیم و باز سازی گردد . در خط تبدیل و واحد شالی کوبی ، ماشینهای پوست کن ، سفید کن و خشک کن از نقاط بحرانی محسوب شده و نقاط باز سازی قرار گیرند .2-برنامهریزی و هماهنگی ارگان ها و دفاتر زیربط از جمله دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی با پارک علم و فناوری استان گیلان در اجرای طرحها و پروژه های چند منظوره صنایع تبدیلی برنج به منظور استفاده بهینه از محصولات جانبی برنج .3-تخصیص وام و تسهیلات بلند مدت با بهره کم به متقاضیان " اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور "4- تخصیص سرمایه در گردش به صاحبان شالی کوبی برای خرید شلتوک از زارعین برنجکار، به عنوان اهرم تشویقی در اصلاح و نو سازی واحدها .5- اصلاح خشک کن های موجود واحدها با هدف کاهش مصرف سوخت و کاهش هزینه ها ، حفظ کیفیت دانه برنج و کاهش شکستگی .6- آموزش کلیه کارکنان واحد های شالی کوبی با همیاری سازمان آموزش فن و حرفه ای ، دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و آموزشی معتبر کشور با هدف ارتقاء دانش فنی آنها.تهیه و تدوین: مهندس رقیه سکوتی فر – کارشناس ارشد صنایع غذاییماخذ:1- سیمای صنعت برنج – "رقیه سکوتی فر" – 13842- طرح"اصلاح و نوسازی صنعت شالی کوبی کشور" – دکتر میر حسین پیمان و کارشناسان – 1383 3- منابع اینترنت، IRRI
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 4 صفحه
قسمتی از متن .doc :
تکنولوژی برنج - نگاهی به صنعت شالی کوبی کشور
مقدمهبرنج ، گیاهی است که به علت نیاز زیادی که اغلب مردم جهان به آن دارند در بین غلات بعد از گندم در سطح بسیار وسیعی از زمین های زراعتی برخی از کشور های مختلف جهان کشت می گردد. کشت و کار برنج در دنیا و تولید آن از نظر کیفیت و کمیت دارای اهمیت خاصی است، زیرا برنج یکی از نباتاتی است که دانه آن برای تامین غذای اصلی بیش از نصف مردم جهان(6/1 میلیارد نفر) بکار می رود. در بخش عظیمی از قاره آسیا ، برنج تامین کننده بیش از 80 درصد کالری و 75 درصد پروتئین مصرفی مردم می باشد. خاستگاه اصلی برنج ، آسیای جنوب شرقی است و از آنجا بتدریج به سایر نقاط جهان راه یافته است. بنا بر اسناد تاریخی ،کشت برنج در چین و هند پیشینه هفت هزار ساله دارد. در مورد ورود برنج به ایران، برخی آن را به زمان هخامنشیان و عده ای به زمان ساسانیان و گروهی به دوره بعد از ورود عرب ها به ایران نسبت می دهند. بنابر اظهار لا توفر کشت برنج در ایران پس از تسلط اعراب به ایران رونق گرفته است. حدود 95 درصد برنج دنیا در کشورهای در حال توسعه و عمدتا در قاره آسیا تولید می شود . همچنین 90 درصد برنج آسیا به مصرف داخلی رسیده و تنها حدود 5-4 درصد تولید در تجارت جهانی وارد می شود. برنج دارای جنس و گونه های زیادی است که مهمترین جنس أن oryza وگونه زراعتی آن sativa است. گونه sativa که در تغذیه انسان ، نقش مهمی دارد بدون عملیات تبدیل ، قابل مصرف غذایی انسان نمیباشد، اما در روند تبدیل، دانه برنج دچار خسارت کمی و کیفی شده و اجزاء و ( by-product ) های مختلف از آن تولید می گردد که متاسفانه در شرایط کنونی به دلیل عدم وجود تکنولوژی و تجهیزات مناسب و مدرن ،بلا استفاده مانده اند. کشور ما با تولید حدود8/2 میلیون تن شلتوک و وجود بیش از 4000 واحد شالی کوچک در استانها، پتانسیل مناسبی برای فرآوری و تولید محصولات با ارزش افزوده می باشد.1- ارزش غذایی برنج:برنج ، یک منبع اصلی انرژی، پروتئین، ویتامین B1 (ریبوفلاوین) ،B2 (نیاسین) ، آهن و کلسیم در رژیم غذایی است. میزان کالری حاصل از برنج ،مشابه گندم و مقدار پروتئین آن کمتر از گندم می باشد. در مقایسه با اقلامی نظیر گوشت و حبوبات، برنج دارای پروتئین کمتری است،لیکن مواد قندی و نشاسته موجود در آن از سیب زمینی، حبوبات و گندم بیشتر می باشد. تولید برنج جهان:در سال 2004 ،تولید برنج جهان 610 میلیون تن بوده است .( IRRI ) ،که در 114 کشور برنج خیز تولید شده است. 50 درصد این کشورها ، تولید بیشتر از100000 تن در سال داشته اند. ده کشور تولید کننده برنج جهان عبارتند از : چین ،هند، اندونزی، بنگلادش،ویتنام، تایلند ، میانمار ، ژاپن، فیلیپین و برزیل. کشور ما جزو 54 کشور بعدی تولید کننده برنج می باشد .بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،74/2 میلیون تن شلتوک تولید شده است.تولید برنج در ایران:بنابر آمار زراعی سال 84-1383 ،در سطح 628 هزار هکتار ،74/2 میلیون تن انواع واریته های مختلف شلتوک،تولید شده است. استان مازندران 17/37 درصد، برنجکاران گیلانی 88/27 درصد آن را تولید کرده اند. کشاورزان این دو استان ساحلی، جمیعا 05/65 درصد از شلتوک کشور را تولید کرده اند. سه استان فارس، گلستان و خوزستان به ترتیب با 40/9 ، 18/9 و 18/7 درصد سهم در تولید شلتوک مقام های سوم تا پنجم را به خود اختصاص داده اند. شالیکاران پنج استان فوق الاشاره 81/90 درصد شلتوک کشور را تولید کرده اند. از 21 استان تولید کننده شلتوک ،بالاترین سهم به استان مازندران با 01/1 میلیون تن و کمترین سهم به استان یزد با 44 تن شلتوک تعلق داشته است.صنعت شالیکوبی (تبدیل ) برنج در ایران: بر اساس آمار استان های برنج خیز بیش از 4000 واحد شالی کوچک در کشور وجود دارند، که حداقل ظرفیت تولیدی 200 تن و حداکثر ظرفیت 4000 تن برنج سفید در سال می باشد . بالاترین تعداد شالی کوبی به استان گیلان به تعداد 1500 واحد و کمترین واحد به استان اردبیل 3 واحد اختصاص یافته است. صنعت تبدیل در اکثریت آنها (بیش از 90 درصد) ، دارای فناوری با قدمت 70-60 سال قدیمی و مستهلک می باشد . شلتوک تولید شده با صرف هزینه های نهاده ها ( سم ، کود، نیروی انسانی و ...) در واحد های مذکور، پس از خشک شدن به برنج سفید تبدیل می شود. در این واحدها ، به دلیل فرسودگی و غیر استاندارد بودن خط تبدیل ، شلتوک، دچار خسارات و ضایعات بالای کیفی و کمی می گردد، به صورتی که میزان برنج شکسته از دو برابر استاندارد جهانی ( FAO ) بالاتر می باشد. علاوه بر آن، از اجزاء حاصله از تبدیل شلتوک، از جمله : پوسته ، سبوس برنج ، برنج های خرد و شکسته شده ، کاه برنج و .... استفاده اقتصادی با ارزش افزوده بعمل نمی آید. با توجه به واردات هر ساله برنج سفید برای جبران کمبود مصرفی برنج در کشور و با عنایت به برنامه" چهارم توسعه " مبنی بر افزایش فر آوری و میزان دو برابر فعلی و کاهش ضایعات در حدود 50% محصولات کشاورزی ، بویژه محصولات استراتژیک غذایی ، لزوم کاهش برنج شکسته در واحد های شالی کوبی کشور ، امری ضروری ، حیاتی و اجتناب نا پذیر می باشد. همچنین با استفاده از ضایعات برنج در واحد های شالی کوبی و تولید فر آورده های با ارزش افزوده ، با برنامه ریزی و هماهنگی ارگانها ، مراکز وادرات زیربط ، می توان بهره وری واحدها را افزایش داد. بر این اساس ، دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی طرح "اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور " را در سال 1383 تدوین نموده است . این طرح با همکاری کلیه کارشناسان و صاحبنظران استان های برنج خیز و مشاور دانشگاه گیلان تهیه شده است . بر اساس برنامه ریزی طرح ، واحد های شالی کوبی کشور مجهز به تجهیزات و ماشین آلات صنعتی مدرن شده و از میزان ضایعات (برنج شکسته) به مقدار قابل توجهی کاسته می شود.در اینجا اشاره ای نیز به موقعیت فعلی " صنعت شالی کوبی کشور هندوستان " می کنیم :در حال حاضر ، بیش از 50% کل تولید برنج(93 میلیون تن -2003) این کشور ، در واحدهای مدرن ، تبدیل و فرآوری می گردد . حدود 40% تولید در واحدهای سنتی و 10 درصد آن به شیوه دستی( له کردن توسط دست ) ، تبدیل می شود. اکنون ، 35088 واحد شالی کوبی مدرن به ظرفیت (4 - 5/0 تن در ساعت)، 4538واحد مجهز به پوست کن صفحه ای (under – runner ) و 8385 واحد مجهز به دستگاه پوست کن – سفید کن و 91287 عدد ماشین پوست کن فلزی از نوع تیغه ای در این کشور در کار تبد یل شرکت دارند.(2003،MFPI )در بخش فرآوری برنج:50 درصد کل تولید شلتوک ، به روش نیم جوش ( parboiling ) فرآوری می شود . این فرآیند عمدتا در واحدهای مدرن صورت می پذیرد. خشک کردن شلتوک توسط نور آفتاب، یا در خشک کن های مکانیکی از نوع ( L.S.U ) انجام می شود .ضایعات برنج در جابجایی و انبار و نگهداری 10% است. حدود 70%تولید شلتوک ، توسط کشاورزان در انبارهای کوچک بومی نگهداری می گردد. در واحدهای تجاری شالی کوبی ، نگهداری برنج سفید و شلتوک در بسته بندیهای کیسه ای، بسیار متداول است . از فرآورده های دیگر واحدهای شالی کوبی مدرن ، روغن سبوس است که از 4/3 میلیون تن سبوس، حدود 5/0 میلیون تن روغن استحصال می گردد. دو سوم روغن استحصالی روغن خوراکی و بقیه روغن صنعتی می باشد . حدود 80000 تن روغن سبوس ، در پخت غذاها مصرف می گردد. سبوس روغن گیری شده ، عمدتا برای غذای دام ، مورد استفاده قرار می گیرد. از پوسته برنج عمدتا در کوره ها به عنوان سوخت در تولید بخار در واحدهای برنج نیم جوش (parboiling ) استفاده می شود . همچنین از گاز تولید شده برای موتور دیزل بعنوان سوخت و همچنین تولید برق استفاده می گردد . تولید فورفورال از موارد دیگر استفاده پوسته شلتوک در واحدهای تجاری شالی کوبی است. در کشور هندوستان ، افراد زیادی دوره های آموزش تکنیکی را فرا گرفته اند و در بخش تحقیقات ، محققین فعالانه در بخش " تکنولوژی پس از برداشت" کار می کنند. در بخش صنعت و سازندگان ماشین های شالی کوبی ، کشور هندوستان یکی از صادر کنندگان خط تولید و فرآوری برنج در جهان است . این کشور همچنین ، دوره های آموزشی لازم را برای افراد کشورهای دیگر جهان ارائه می کند. - پیشنهادات:1- با توجه به قدمت بیش از 90-80 درصد ماشین آلات واحدهای شالی کوبی کشور با بیشتر از 50 سال ، هزینه سرمایه گذاری برای جایگزینی و نو سازی کامل خط تبدیل ، بسیار سنگین خواهد بود . لذا ، توصیه می گردد، نقاط گلوگاه ( CCP ) در ایجاد ضایعات ( برنج خرد و شکسته ) که عمر مفید آنان پایان یافت ، نوسازی و جایگزین گردیده و بقیه قسمتهای حساس ترمیم و باز سازی گردد . در خط تبدیل و واحد شالی کوبی ، ماشینهای پوست کن ، سفید کن و خشک کن از نقاط بحرانی محسوب شده و نقاط باز سازی قرار گیرند .2-برنامهریزی و هماهنگی ارگان ها و دفاتر زیربط از جمله دفتر صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی با پارک علم و فناوری استان گیلان در اجرای طرحها و پروژه های چند منظوره صنایع تبدیلی برنج به منظور استفاده بهینه از محصولات جانبی برنج .3-تخصیص وام و تسهیلات بلند مدت با بهره کم به متقاضیان " اصلاح و نو سازی صنعت شالی کوبی کشور "4- تخصیص سرمایه در گردش به صاحبان شالی کوبی برای خرید شلتوک از زارعین برنجکار، به عنوان اهرم تشویقی در اصلاح و نو سازی واحدها .5- اصلاح خشک کن های موجود واحدها با هدف کاهش مصرف سوخت و کاهش هزینه ها ، حفظ کیفیت دانه برنج و کاهش شکستگی .6- آموزش کلیه کارکنان واحد های شالی کوبی با همیاری سازمان آموزش فن و حرفه ای ، دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و آموزشی معتبر کشور با هدف ارتقاء دانش فنی آنها.تهیه و تدوین: مهندس رقیه سکوتی فر – کارشناس ارشد صنایع غذاییماخذ:1- سیمای صنعت برنج – "رقیه سکوتی فر" – 13842- طرح"اصلاح و نوسازی صنعت شالی کوبی کشور" – دکتر میر حسین پیمان و کارشناسان – 1383 3- منابع اینترنت، IRRI
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 22
شبکه اینترنت و تکنولوژی های وابسته
مقدمه:
طبق تعریف Internet به معنی شبکهای از شبکهها است. به این معنی که در شبکه اینترنت بسیاری از شبکههایی که از پیش وجود داشتند و یا شبکههای جدید به یکدیگر متصل شدهاند بطوریکه کاربر میتواند در داخل این شبکهها بصورت Transparent (یعنی بدون آگاهی از ساختار شبکهها) جستجو کرده و سرویسهای لازم را دریافت نماید.
هسته اولیه اینترنت از طریق شبکه ARPANET ایالات متحده بوجود آمد که در ابتدا صرفاً جهت انجام محاسبات از راه دور(Remote Computing) بکار میرفت. در اوایل دهه 80 میلادی نسخه جدید و بهبودیافته آن تحت عنوان NSF NET جهت کاربردهای دانشگاهی ارائه شد که امکان جستجو و یافتن منابع اطلاعاتی را برای محققان فراهم میکرد. مدل فعلی بکار رفته در اینترنت نسخه بهبود یافته NSF NET است که در آن ساختار سلسله مراتبی (Hirarchical) استفاده شده است. در این ساختار شبکه به سه بخش محلی، منطقهای و back bone تقسیم میشود. به این صورتکه شبکههای محلی به شبکههای منطقهای (فراهمآورندههای منطقهای یا ملی سرویس (service provider) ) متصل شده و شبکههای منطقهای به شبکههای منطقهای دیگر و یا back bone (فراهم آورندههای جهانی سرویس) متصل شدهاند. بنابراین جهت اتصال بین شبکههای منطقهای لزوماً نیازی به استفاده از back bone نیست و آنها میتوانند مستقیماً به یکدیگر متصل شوند، این ساختار تحتعنوان mesh توزیع شده (Distributed mesh) شناخته میشود. شکل 1 ساختارهای مختلف شبکه را نشان میدهد. شبکه میتواند بصورت متمرکز، غیرمتمرکز و یا mesh توزیع شده باشد که مورد اخیر در اینترنت استفاده شده است.
شکل 1 ساختارهای مختلف شبکه الف) متمرکز ب) غیرمتمرکز پ) mesh توزیع شدهنحوه گردش دادهها در شبکه اینترنت:
اطلاعات در ساختار mesh توزیع شده بیان شده در بالا، بصورت بستههای داده در داخل شبکه به سمت مقصد رهسپار میشوند و در این میان مسیرهای مختلفی را طی مینمایند که این مسیرها میتوانند در شبکههای گوناگونی باشند. شبکهها توسط ابزارهایی تحت عنوان Router یا مسیردهنده به یکدیگر متصل میشوند که مسئولیت مسیریابی بستههای داده و انتقال آنها به مقصد را بر عهده دارند. طبعاً بهدلیل وجود ساختار mesh توزیع شده مسیرهای متفاوتی تا مقصد وجود دارند که در صورت خرابی در یک مسیر میتوان از دیگری استفاده کرد. این شبکه نامتقارن توسط تعداد زیادی serviceprovider مستقل و خاص مانند MCI world com ، sprint و … مدیریت میشود. همانطورکه اشاره شد ساختار شبکه اینترنت بصورت لایهای است. در لایه (سطح) بالاتر NSP های (network service provider) جهانی قرار دارند که پهنای باند لازم و سرویسهای مورد نیازNSPهای ملی را فراهم مینمایند. NSP های ملی پهنای باند لازم و سرویسهای مورد نیاز ISP ها (Internet service provider) را فراهم مینمایند. این ISP ها هستند که سریس نهایی را به مشترکین و کاربران ارائه میدهند. از اتصال NSP ها شبکه جهانی اینترنت ایجاد میشود که این اتصال بصورت mesh توزیع شده است. اتصال NSP ها به ISP ها و نیز مشترکین به ISP ها بصورت متمرکز (star) است. شکل 2 سلسله مراتب موجود در شبکه اینترنت را نشان میدهد.
شکل 2 ـ ساختار سلسله مراتبی شبکه اینترنت
همانطورکه در شکل 2 مشاهده میشود، کاربران به ISP های نهایی متصل میشوند. این کاربران میتوانند از طریق شبکه به mail server یا هر ارائهدهنده سرویس (که تحت عنوان ASP (Application service provider) شناخته میشوند) متصل شده و سرویس مربوطه را دریافت نمایند. در واقع شبکه اینترنت بصورت تعداد زیادی mesh توزیع شده است که توسط Router ها به یکدیگر متصل میشوند. این زیرشبکهها میتوانند خود از طریق چندین مسیر به شبکههای دیگر متصل شوند. گسترش اینترنت به معنی گسترش تعداد این زیرشبکهها و اتصال آنها به یکدیگر است که در نتیجه تعداد ASPها و کاربران نهایی افزایش مییابند.در این میان آنچه از اهمیت خاصی برخوردار است، نحوه آدرسدهی NSF ها،ISP ها و کاربران نهایی در داخل این شبکه است. مسلماً در هر شبکهای برای دسترسی به یک node (گره) نیاز به داشتن آدرس آن گره است. مثلاً در شبکه تلفن، شماره تلفن در حقیقت همان آدرس node بوده که بصورت منحصر بفرد تخصیص داده میشود و بنابراین میتوان با اعلام شماره (آدرس) مقصد بصورت منحصر بفردی به آن متصل شد.شبکه اینترنت را میتوان بصورت یک شبکه TCP/ IP بزرگ در نظر گرفت که طبعاً آدرسدهی آن از طریق آدرسIP صورت میگیرد. آدرسIP یک عدد 4 بایتی است که معمولاً بصورت عدد صحیح در چهاربخش بیان میگردد مثلاً 256.19.2.1 نحوه تخصیص آدرسهای IP مکانیزم استاندارد خاص خود را دارد. شاید خوانندگان با اصطلاحات IP valid ، IP invalid برخورد کرده باشند که بیانگر منحصر بفرد (Global) بودن یا نبودن آدرسIP است. IP valid در واقع بیانگر آدرس جهانی است که همچون شماره تلفن از هرکجای شبکه بصورت منحصربفرد قابل دسترس است. IP invalid بیانگر آدرسی است که در یک حوزه خاص از این شبکه شناخته شده است و جهانی نمیباشد. معادل این آدرس در شبکه تلفن، شماره تلفنهای داخلی در حوزه یک PBX (privatebranchexchange) است. ساختار این دو آدرس هیچ تفاوتی با هم ندارند و صرفاًvalid یا invalid بودن آن در تعاریفRouter های بین شبکهای تعریف میشود. نقش Router ها از این حیث همانند دستگاه PBX در شبکه تلفن است. Router ها با توجه به تعاریف انجام شده در آنها با دریافت یک بسته و با توجه به آدرس آن در صورت نیاز به مسیریابی در شبکه اینترنت، آدرس valid مربوطه را جایگزین نموده و به Router بعدی ارسال مینمایند. هرRouter با توجه به آدرس بسته و جداول داخلی خود مسیر بعدی را تشخیص میدهد تا نهایتاً بسته به مقصد نهایی خود برسد. شکل 3 شمای کلی نحوه قرارگیری Router ها و اتصال آنها را نشان میدهد.
شکل 3 ـ شمای کلی نحوه قرارگیری Router ها و اتصال آنها
حال بر روی این ساختار ایجاد شده میبایست نرمافزارها و سرویسهای کاربردی (Application) را قرار داد. برخی از این سرویسها جهت ایجاد امنیت در شبکه و برخی بهعنوان سرویس نهایی ارائه شده بهکاربر تعریف میشوند که در ادامه برخی از آنها تعریف شدهاند. مسلماً این موارد صرفاً جهت آگاهی از ساختار تعریف سرویس در شبکه اینترنت است و موارد بسیار زیاد دیگری وجود دارند که البته روزبهروز هم بر تعداد آنها افزوده میشود و بیان آنها مستلزم مجال دیگری است.
همسود شبکه ای: محصول انقلاب اطلاعات
اشاره؛ ویژگی تکامل حیات انسان در طول تاریخ به طور اخص به نحو استفاده وی از محیط اطراف مربوط می شود. در اولین دوره تکاملی، انسان از زور بازو برای بهره گیری از محیط و ادامه زندگی کمک می گرفت. در دوره دوم در انقلاب صنعتی، ماشین به کمک انسان آمد و حالا در دوره سوم، این چگونگی استفاده از اطلاعات است که وجه تمایز حیات انسان را نسبت به دوره های پیشین شکل می دهد.
در مقاله ای که در شماره اخیر نشریه National Interest درج شده است و صورت تلخیص شده آن در اینجا درج شده است، نویسنده با نگاهی اجمالی به چگونگی شکل گیری واحد های اجتماعی انسان در طول زمان و سپس تکامل جامعه مدنی، به پیامدهای انقلاب صنعتی و انقلاب اطلاعات می پردازد. به اعتقاد نویسنده، در عصر اطلاعات مجموعه هایی از کشورها در کنار هم قرار خواهند گرفت که از نظر زبان و فرهنگ مشابهت داشته باشند. وی از این مجموعه ها به عنوان همسود شبکه ای (Network Commonwealth) نام می برد و به تشریح آنها می پردازد. دیدگاههای وی از نظر تحلیل روابط میان برخی کشورها و تأثیر آن بر نظام بین المللی قابل تعمق است.
در طلیعه قرن بیست و یکم، کاملاً روشن است که کشورها زمانی مرفه هستند که جامعه مدنی آنها قوی باشد. تعجب آور نیست که بسیاری کشورهای فقیر و دچار درگیری جهان آنهایی اند که ماهیت مدنی ندارند، مانند نظامهای تمامیت خواه و دیکتاتوریهای شخصی. جامعه مدنی شبکه گسترده ای از شبکه هاست که از شخص شروع می شود و سپس در سطح بالاتر خانواده، سازمانهای اجتماعی، تشکیلات شرکتها را در برمی گیرد. اینها همه نهادهایی هستند که افرادی تشکیل داده اند که داوطلبانه گرد هم آمده اند. این قبیل جوامع مدنی (Civil) به کشورهای مدنی (Civic) بدل می شوند. اینها کشورهایی هستند که در آن حاکمیت از سطح محلی آغاز می شود و تدریجاً بالا می رود و به مسائل گسترده تر می پردازد. کشور مدنی براساس رضایت محلی و احساس مشارکت در جامعه محلی، منطقه ای و ملی شکل می گیرد و حاکمیت حکومت نه براساس اعمال مستمر زور که بر پایه تمایل شهروندان به تبعیت از دستورهای آن ابرام می شود.دموکراسی و بازار آزاد آثار جامعه مدنی قوی و کشور مدنی قوی است، نه علل آن. در خلال قرن گذشته توجه همگان به غلط به سازوکارهایی سطحی دموکراسی جلب شده است، نه به علل ریشه ای این پدیده. روشن بود که جامعه دارای شبکه قوی تشکلها که ویژگی جامعه مدنی است، تدریجاً دارای ابزار بیان منافع جامعه به حکومت می شود. نیاز به ابزار مؤثر بیان باعث شکل گیری سازوکار دولتی شد که اکنون دموکراسی می خوانیم. بعداً، روشنفکران جوامع بدون جامعه مدنی قوی (به خصوص فرانسه پیش از انقلاب) جوامع دارای جامعه مدنی قوی را (به خصوص انگلیس) مورد بررسی قرار دادند و کوشیدند یک ساختار نظری انتزاعی را که جوهره آن را در برمی گرفت، استخراج کنند. آنان این ساختار را دموکراسی خواندند، اما بعداً بیشتر توجه خود را معطوف الگوی خود کردند، نه جوهره آنچه به آن علاقه داشتند. وقتی جامعه مدنی به حد معینی از پیچیدگی می رسد، دموکراسی ظهور می کند. به عبارت دیگر سازوکارهای دموکراتیک پدید آورنده جامعه مدنی نیست.فهم مفاهیمی از این دست پیامدهای گسترده ای در جامعه امروز در بردارد. شکل گیری سریع، استقرار و امور مالی شرکت ها مانند شرکت های موجود در ناحیه سیلیکن ولی [در کالیفرنیا] از ویژگی های ذاتی یک جامعه مدنی قوی است. به احتمال زیاد، نوآوری های ناشی از انقلاب اطلاعات - مانند اینترنت، ماهواره ارتباطاتی و کابل فیبرنوری- باعث نوآوری در دیگر انقلابهای علم بنیاد می شود. در واقع فناوریهای تازه کشورها و جوامع مدنی را تقویت کرده است و توان رقابتی بیشتری در برابر ممالکی که می توان کشورهای اقتصادی خواند، به آنها می دهد. کشور اقتصادی ملت کشوری متمرکز است که دولت فلسفه وجودی خود را از سرپرستی انتقال مزایا بین نسلها، طبقات و مناطق می گیرد.کشورهایی که به طور غیرواقع بینانه به الگوهای گذشته می چسبند، به زودی به سرنوشت کشورهایی مانند ایتالیا دچار می شوند که در آن بخش قابل توجهی از تولید ناخالص داخلی (بیش از ۵۰ درصد) ثبت نمی شود و دور از نظارت دولت است. با کاهش درآمدهای مالیاتی، دولت ناچار می شود یا خدمات را کاهش دهد یا مالیات بیشتری از آنانی که مالیات می دهند، بگیرد و این آغاز یک چرخه باطل است. کاهش خدمات باعث می شود مالیات پردازان ارزش رابطه خود را با دولت زیر سؤال ببرند و افزایش نرخ مالیات عده بیشتری را به گریز از پرداخت مالیات می کشاند. هر دو حالت توانایی دولت را برای داشتن جریان درآمدی کاهش می دهد. کاهش درصد مؤثر تولید ناخالص داخلی که مقامات مالیاتی از آن اطلاع دارند، روند زوال کشور اقتصادی را تسریع می کند.زوال کشور اقتصادی رخدادی آرام