لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 23 صفحه
قسمتی از متن .doc :
تعیین وزن اتمی منیزیم
تعیین وزن اتمی منیزیم منیزیم : منیزیم عنصری فلزی به رنگ سفید نقره ای است که در گروه 2 جدول تناوبی قرار دارد .این عنصر در سال 1808 توسط humphrey davy دانشمند انگلیسی کشف گردید.از الکترو لیز نمک کلرید منیزیم و همچنین از آب دریا بدست می آید. منیزیم و ترکیبات آن مدت زمان مدیدی است که شناخته شده هستند .منیزیم هشتمین عنصر از نظر فراوانی در پوسته زمین به حساب می آید .این عنصر در نهشته های عظیم در کانیهای مگنزیت ،دولومیت ودیگر کانی ها یافت می شود. این عنصر از الکترولیز کلرید منیزیم ناشی از اب های نمک دار ،چاه ها و آب دریا ها حاصل می شود . منیزیم عنصری سبک به رنگ سفید نقره ای است این عنصر به راحتی در درجه حرارت بالا می سوزد و شعله سفید رنگ وتابناکی در موقع سوختن نمایان می کند . موارد استفاده این عنصر شامل مواد محترقه و منفجره شامل بمب های آتش زا می باشد . حدود یک سوم ترکیبات الو مینیومی و آلیاژهای ضروری برای هواپیما ها و موشکها از این عنصر استفاده می شود .این عنصر دارای خاصیت جوش خوردگی بهتر از آلومینیوم می باشد که برای عناصر آلیاژی مورد استفاده قرار می گیرد . همچنین برای تولید گرافیتهای حلقه ای چدنی کاربرد دارد. همچنین این عنصر یک عامل کاهنده در تولید اورانیوم خالص و نمکهای فلزی است. هیدروکسید ،کلرید،سولفات و سیترات منیزیم در دندانپزشکی استفاده می شود . به علت اشتعال پذیری بالای این عنصر برای سوخت کوره های کارخانه ها استفاده می شود . ترکیبات آلی منیزیم نقش حیاتی در زندگی گیاهی و جانوری دارند . کلرفیل گیاهان دارای منیزیم است. به علت اشتعال پذیری بالای منیزیم موقع استفاده از این عنصر باید دقت لازم را به عمل بیاوریم. در موقع سوختن منیزیم نباید از آب استفاده کرد. روش کار : ابتدا درون یک ارلن تمیز،به مقدار کمی آب می ریزیم وسپس در حدود 15ml Hcl غلیظ به آن اضافه میکنیم (باید توجه داش که در هنگام برداشتن Hcl غلیظ از عینک ایمنی استفاده کنی) و سپس به ارلن آب اضافه کرده تا ارلن پر شود(تا وسط گردنه ارلن) . سپس یک تکه نوار منیزیم را وزن کرده،(m=0.024 gr ) آن را درون بشر انداخته و درپوش ارلن را که لوله ی شیشه ای از وسط آن می گذرد ،می گذاریم. در انتهای لوله شیشه ای یک بشر می گذاریم .در درون ارلن واکنش زیر اتفاق می افتد: 2HCl + Mg MgCl2 + H2 با پیشرفت واکنش حجم گاز H2 موجود در ارلن بیشتر شده ،با بالا رفتن فشار به سطح مایع درون ارلن فشار می اید، از لوله شیشه ای بالا آمده و درون بشر می ریزد.واکنش تا جایی پیش می رود که منیزیم به طور کامل با HCl واکنش دهد. یک دما سنج درون بشر می گذاریم تا دمای مایعی که از ارلن به بشر می ریزد بدست آید.دما را یادداشت می کنیم (T1=297.5k ) . مایع موجود درون بشر را به یک استوانه مدرج منتقل کرده تا حجم مایع بدست آید(V1=138ml ).این حجم در واقع همان حجم گاز هیدروژنی است که از واکنش منیزیم با محلول HCl تولید شده است. فشار آزمایشگاه را نیز (p1=750 mmHg ) در نظر می گیریم .شرایط استاندارد را نیز در نظر می گیریم،(T2=273 K وp2=760 mmHg ). مقادیر فوق را در فرمول زیر جایگزین کرده تا حجم گاز H2 در شرایط استاندارد بدست آید (v2 ). P1 V1 / T1 = P2 V2 / T2 750×138/297.5 = 760×V2/273 V2=124.96 ml با توجه به اینکه 1 mol از هر گازی 22.4L حجم دارد تعداد مول H2 بدست می آید: mol H2 = 0.12496L .(1mol / 22.4L) = 5.578×10-3 mol H2 از آنجایی که در فرمول واکنش ضرایب H2 وMg برابر هستند ،در نتیجه: Mol H2 = mol Mg = 5.578×10-3 با استفاده از فرمول زیر وزن اتمی منیزیم بدست می آید: M = m / n = 0.24 / 0.005528 = 43.021 محاسبه ی درصد خطا: 100 × مقدار واقعی /مقدار تجربی - مقدار واقعی=درصد خطا 24.3050-43.021/24.3050 × 100 = 77% =درصد خطا دلایل خطای آزمایش: عواملی که باعث خطا در ازمایش شده 1. مقداری از محلولی که از ارلن بالا امده در لوله باقی مانده که در اندازه گیری حجم گاز H2 محاسبه نشده.(هوای درون لوله در اندازه گیری حجم H2 لحاظ نشده). 2. بشر بر روی میز کار که از جنس سنگ است قرار داده شده بود که از نظر دما عایق نبود در نتیجه دمای محلول ما دارای خطا شده است. 3. اشکال فنی ترازویی که با آن وزن Mg را اندازه گیری کردیم.
آزمایش تیتر کردن اسید و باز
تئوری آزمایش
در روش تیتر کردن سلولی با غلظت مشخصی به محلول دیگر اضافه میشود تا واکنش شیمیایی بین دو ماده حل شده کامل گردد. محلولی که غلظت آن مشخص باشد، محلول استاندارد است. در عمل تیتر کردن ، محلول استاندارد را از یک بورت به محلولی که باید غلظت آن اندازه گرفته شود، میافزایند و این عمل تا وقتی ادامه دارد که واکنش بین محلول استاندار تیتر شونده کامل شود. پس با استفاده از حجم و غلظت محلول استاندارد و حجم محلول تیتر شونده ، غلظت محلول تیتر شونده را حساب میکنند.
وسایل لازم
* بورت 50 میلی لیتر* بالون ژوژه 100 میلی لیتری و 50 میلی لیتری* ارلن مایر 250 میلی لیتری* بشر 100 میلی لیتری* ترازوی دقیق مواد شیمیایی لازم* تیتر ازول کلریدریک اسید 0،1 نرمال* سود* اگزالیک اسید خالص* فنل فتالئین روش آزمایشبخش اول : تعیین نرمالیته سود مجهولنمونه مجهول سود (NaOH) در بالون ژوژه 100 میلی لیتری را با آب مقطر به حجم رسانده ، هم میزنیم. پس یک بورت 25 میلی لیتری را ابتدا با آب مقطر سپس با محلول سود تهیه شده شستشو میدهیم و توسط گیره به پایه متصل میکنیم. داخل بورت ، محلول سود ریخته ف محلول را در صفر تنظیم میکنیم.* در نوک بورت نباید حباب هوا وجود داشته باشد. در صورت وجود داشتن هوا در نوک بورت باید شیر بورت را کمی باز کرد تا نوک بورت از مایع پر شود.* در موقع خواندن بورت ، چشم باید در امتداد سطح مایع بوده و عدد مقابل خط زیر سطح مقعر مایع خوانده شود.حال یک ارلن مایر که پیپت 10 میلی لیتری و با کلریدریک اسید 0،1 نرمال شستشو داده ایم، 10 میلی لیتر کلریدریک اسید 0،1 نرمال می ریزیم. سپس 2 قطره فنل فتالئین اضافه میکنیم. ارلن را زیر بورت قرار داده ، با دست چپ بشر بورت را باز میکنیم تا قطره قطره محلول سود به محلول اسید اضافه شود و با دست راست ، ارلن را بهآهستگی حرکت دورانی میدهیم. طی این عمل ، محلول داخل ارلن ، رنگ ارغوانی (صورتی رنگ) میشود و این نشانگر بازی شدن محلول داخل ارلن است. افزایش سود را متوقف کرده و حجم سود مصرفی را از روی بورت میخوانیم.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن .doc :
از دوران قدیم، مردم به مرگ در اثر موج انفجار یک موشک اتمی فکر میکردند، اما خطرات دیگری نیز در این باره وجود دارد. یک بمب اتمی با انفجارش مطمئناً کسانی را که در نزدیکی آن قرار دارند از بین خواهد برد. مرگ و صدماتی جدی به سبب اثرات حرارتی بمب ایجاد میشود که میتواند سوختگیهای درجه سوم را شش تا هشت مایل دورتر و سوختگیهای درجه اول را برای کسانی که 10 تا 12 مایل دورتر از یک انفجار یک مگاتنی قرار دارند، ایجاد کند.
اما مرگ و میر بیشتری بوسیلة تشعشعات حاصله از بمب اتمی و بیشتر بوسیلة دو زمان بالای تشعشع حمل شده در مسیر باد، به صورت ریزش اتمی، حاصل میشود.
برای محافظت از خودتان در برابر تشعشع و ریزش اتمی شما به یک پناهگاه ریزش اتمی نیاز دارید.
و برای محافظت از خودتان در برابر موج انفجار بمب شما به یک پناهگاه ضد انفجار، نیاز دارید.
پناهگاههای ضد موج انفجار معمولاً از عمق بیشتری نسبت به پناهگاههای ریزش اتمی برخوردارند و دارای درها و دریچههای ضد انفجاری مقاوم و محکمی هستند و برای مقاومت در برابر فشارهای بیشتر طراحی شدهاند. اگر شما در منطقهای که میتواند به علت اهمیت استراتژیکش یک نقطه صفر (محل انفجار) باشد، یا نزدیک به چنین منطقهای زندگی میکنید، در این صورت با داشتن یک پناهگاه ضد موج انفجار آسودهتر خواهید بود. هر چند که برای اکثر ما یک پناهگاه ریزش اتمی نیز مناسب
است.
حال باز هم به توصیف ریزش اتمی میپردازیم:
به تعبیر ساده، ریزش اتمی، گردو غبار اتمی است در هنگامی که یک انفجار اتمی گرد و غبار (رادیواکتیوی ایجاد شده بوسیلة بمب) را مایلها در هوا پخش میکند.
گرد و غبارهای سنگین ریزش میکنند و در مسیر موج انفجار فرود میآیند و hot zone ها یا مناطقی را ایجاد میکنند که در آنها خطر تشعشع بیرونی، اثرات انفجار اتمی احساس میشود.
همچنان که گفته شد، مردمی که در این مناطق زندگی میکنند به پناهگاههایی در زیر زمین یا پناهگاههای ریزش اتمی برای اجتناب از مرگ یا بیماریهای جدیای که از مصمومیت تابش برایشان ایجاد میشود. احتیاج دارند. بطوریکه در یک معاوضة هستهای بین هند و پاکستان، ریزش اتمی در پاکستان، هند و مناطق از چنین اتفاق افتاد(کره، ژاپن و دیگر قسمتهای آسیای شرقی نیز از ریزش اتمی صدمه دیدند، البته صدمات آنها کمتر از مناطقی بود که مستقیماً و بلافاصله در مسیر موج انفجار قرار داشتند.)
اگر یک معاوضة هستهای در آسیای مرکزی، شبه جزیرة کره یا هند بوجود بیاید، هیچ ریزش اتمی سنگینی به امریکا نخواهد رسید اما ذرات سبکتر بوسیلة باد هزاران مایل دورتر حمل میشوند و ممکن است روزها یا حتی هفتهها بعد در سطح زمین جمع شوند.
این ذرات میتوانند یک هفته یا کمی بعد از انفجارهای اولیه به ساحل شرقی امریکا برسند.
بعضی نقاط میتوانند در اثر یک تندباد با شرایط غالب آبو هوایی از ریزش اتمی به طور کامل تهی شوند. اخبار خوب برای ما این است که ایزوتروپان رادیواکتیو کاهش مییابند و رادیواکتیویته آنها در طی زمان نسبتاً کم شود.
بنابراین یک ذره از ریزش اتمی که دو روز بعد از انفجار روی کره فرود میآید خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه فرود میآید.
و مقدار ریزش که دو هفته بعد روی زمین جمع میشود خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه بعد از انفجار فرود میآید.
ذرات ریزش اتمی که روی خانه یا نزدیک شما فرود میآید میتوانند بوسیلة باد متفرق شوند و بوسیله باران یا یک جریان هوا از خانهتان پاک شوند.
این بدان معنی است که یک باران خوب بیشتر آنها را پاک میکند و سطح تشعشع محیطی را کاهش میدهد.
داشتن یک دستگاه شمارشگر گایگر Geiger میتواند در تشخیص این مناطق و دیگر مناطق آلوده به مواد رادیواکتیو هم در زمان ریزش اتمی و هم پس از آن مورد استفاده قرار گیرد.
حال خطرات اصلی از ریزش اتمی را بیان میکنیم.
بیشترین خطر ریزش اتمی و ذراتی هستند که آنها را استنشاق میکنید و آنها اندامهای درونی شما را به مواد رادیواکتیو آلوده میکنند.
بنابراین در زمانی که ریزش اتمی فعال است بیرون نروید و از تنفس هوای در مواقع پیشبینی ریزش اتمی سنگین احتناب کنید. همچنین در زمان ریزش اتمی فنکوئلها، Air Conditioning (سیستمهای تهویه مطبوع) را که هوا را از خارج به داخل خانه میآورند خاموش کنید مگر آینکه آنها با یک فیلتر HEPA مجهز شدهباشند( تعداد کمی از سیستمهای مسکونی این چنیناند).
ماسکهای ضد گرد و خاک میتوانند مفید باشند اما ماسکهای ضدگاز با یک درجهبندی NBC
( هستهای، بیولوژیکی، و شیمیایی) محافطت کنندههای بهتریاند.
همچنین اگر شما در زمان ریزش اتمی به بیرون میروید از آوردن لباسهای آلوده شده به ریزش اتمی به خانهتان خودداری کنید. لباسهایتان را پاک کنید خودتان را زیر آب بشوئید تا گرد و غبار اتمی جمع شده روی شما پاک شود. لباسهایتان را در خارج از خانه دربیاورید برای اینکه آلودگی آنها از بین برود.
به محض ورود به خانه دوباره و با یک صابون خوب و مناسب دوش بگیرید تا ذرات رادیواکتیو از روی پوست و موی شما پاک شوند که این کار از شما و دیگر اعضای خانوادهتان محافظت میکند.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن .doc :
از دوران قدیم، مردم به مرگ در اثر موج انفجار یک موشک اتمی فکر میکردند، اما خطرات دیگری نیز در این باره وجود دارد. یک بمب اتمی با انفجارش مطمئناً کسانی را که در نزدیکی آن قرار دارند از بین خواهد برد. مرگ و صدماتی جدی به سبب اثرات حرارتی بمب ایجاد میشود که میتواند سوختگیهای درجه سوم را شش تا هشت مایل دورتر و سوختگیهای درجه اول را برای کسانی که 10 تا 12 مایل دورتر از یک انفجار یک مگاتنی قرار دارند، ایجاد کند.
اما مرگ و میر بیشتری بوسیلة تشعشعات حاصله از بمب اتمی و بیشتر بوسیلة دو زمان بالای تشعشع حمل شده در مسیر باد، به صورت ریزش اتمی، حاصل میشود.
برای محافظت از خودتان در برابر تشعشع و ریزش اتمی شما به یک پناهگاه ریزش اتمی نیاز دارید.
و برای محافظت از خودتان در برابر موج انفجار بمب شما به یک پناهگاه ضد انفجار، نیاز دارید.
پناهگاههای ضد موج انفجار معمولاً از عمق بیشتری نسبت به پناهگاههای ریزش اتمی برخوردارند و دارای درها و دریچههای ضد انفجاری مقاوم و محکمی هستند و برای مقاومت در برابر فشارهای بیشتر طراحی شدهاند. اگر شما در منطقهای که میتواند به علت اهمیت استراتژیکش یک نقطه صفر (محل انفجار) باشد، یا نزدیک به چنین منطقهای زندگی میکنید، در این صورت با داشتن یک پناهگاه ضد موج انفجار آسودهتر خواهید بود. هر چند که برای اکثر ما یک پناهگاه ریزش اتمی نیز مناسب
است.
حال باز هم به توصیف ریزش اتمی میپردازیم:
به تعبیر ساده، ریزش اتمی، گردو غبار اتمی است در هنگامی که یک انفجار اتمی گرد و غبار (رادیواکتیوی ایجاد شده بوسیلة بمب) را مایلها در هوا پخش میکند.
گرد و غبارهای سنگین ریزش میکنند و در مسیر موج انفجار فرود میآیند و hot zone ها یا مناطقی را ایجاد میکنند که در آنها خطر تشعشع بیرونی، اثرات انفجار اتمی احساس میشود.
همچنان که گفته شد، مردمی که در این مناطق زندگی میکنند به پناهگاههایی در زیر زمین یا پناهگاههای ریزش اتمی برای اجتناب از مرگ یا بیماریهای جدیای که از مصمومیت تابش برایشان ایجاد میشود. احتیاج دارند. بطوریکه در یک معاوضة هستهای بین هند و پاکستان، ریزش اتمی در پاکستان، هند و مناطق از چنین اتفاق افتاد(کره، ژاپن و دیگر قسمتهای آسیای شرقی نیز از ریزش اتمی صدمه دیدند، البته صدمات آنها کمتر از مناطقی بود که مستقیماً و بلافاصله در مسیر موج انفجار قرار داشتند.)
اگر یک معاوضة هستهای در آسیای مرکزی، شبه جزیرة کره یا هند بوجود بیاید، هیچ ریزش اتمی سنگینی به امریکا نخواهد رسید اما ذرات سبکتر بوسیلة باد هزاران مایل دورتر حمل میشوند و ممکن است روزها یا حتی هفتهها بعد در سطح زمین جمع شوند.
این ذرات میتوانند یک هفته یا کمی بعد از انفجارهای اولیه به ساحل شرقی امریکا برسند.
بعضی نقاط میتوانند در اثر یک تندباد با شرایط غالب آبو هوایی از ریزش اتمی به طور کامل تهی شوند. اخبار خوب برای ما این است که ایزوتروپان رادیواکتیو کاهش مییابند و رادیواکتیویته آنها در طی زمان نسبتاً کم شود.
بنابراین یک ذره از ریزش اتمی که دو روز بعد از انفجار روی کره فرود میآید خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه فرود میآید.
و مقدار ریزش که دو هفته بعد روی زمین جمع میشود خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه بعد از انفجار فرود میآید.
ذرات ریزش اتمی که روی خانه یا نزدیک شما فرود میآید میتوانند بوسیلة باد متفرق شوند و بوسیله باران یا یک جریان هوا از خانهتان پاک شوند.
این بدان معنی است که یک باران خوب بیشتر آنها را پاک میکند و سطح تشعشع محیطی را کاهش میدهد.
داشتن یک دستگاه شمارشگر گایگر Geiger میتواند در تشخیص این مناطق و دیگر مناطق آلوده به مواد رادیواکتیو هم در زمان ریزش اتمی و هم پس از آن مورد استفاده قرار گیرد.
حال خطرات اصلی از ریزش اتمی را بیان میکنیم.
بیشترین خطر ریزش اتمی و ذراتی هستند که آنها را استنشاق میکنید و آنها اندامهای درونی شما را به مواد رادیواکتیو آلوده میکنند.
بنابراین در زمانی که ریزش اتمی فعال است بیرون نروید و از تنفس هوای در مواقع پیشبینی ریزش اتمی سنگین احتناب کنید. همچنین در زمان ریزش اتمی فنکوئلها، Air Conditioning (سیستمهای تهویه مطبوع) را که هوا را از خارج به داخل خانه میآورند خاموش کنید مگر آینکه آنها با یک فیلتر HEPA مجهز شدهباشند( تعداد کمی از سیستمهای مسکونی این چنیناند).
ماسکهای ضد گرد و خاک میتوانند مفید باشند اما ماسکهای ضدگاز با یک درجهبندی NBC
( هستهای، بیولوژیکی، و شیمیایی) محافطت کنندههای بهتریاند.
همچنین اگر شما در زمان ریزش اتمی به بیرون میروید از آوردن لباسهای آلوده شده به ریزش اتمی به خانهتان خودداری کنید. لباسهایتان را پاک کنید خودتان را زیر آب بشوئید تا گرد و غبار اتمی جمع شده روی شما پاک شود. لباسهایتان را در خارج از خانه دربیاورید برای اینکه آلودگی آنها از بین برود.
به محض ورود به خانه دوباره و با یک صابون خوب و مناسب دوش بگیرید تا ذرات رادیواکتیو از روی پوست و موی شما پاک شوند که این کار از شما و دیگر اعضای خانوادهتان محافظت میکند.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن .doc :
از دوران قدیم، مردم به مرگ در اثر موج انفجار یک موشک اتمی فکر میکردند، اما خطرات دیگری نیز در این باره وجود دارد. یک بمب اتمی با انفجارش مطمئناً کسانی را که در نزدیکی آن قرار دارند از بین خواهد برد. مرگ و صدماتی جدی به سبب اثرات حرارتی بمب ایجاد میشود که میتواند سوختگیهای درجه سوم را شش تا هشت مایل دورتر و سوختگیهای درجه اول را برای کسانی که 10 تا 12 مایل دورتر از یک انفجار یک مگاتنی قرار دارند، ایجاد کند.
اما مرگ و میر بیشتری بوسیلة تشعشعات حاصله از بمب اتمی و بیشتر بوسیلة دو زمان بالای تشعشع حمل شده در مسیر باد، به صورت ریزش اتمی، حاصل میشود.
برای محافظت از خودتان در برابر تشعشع و ریزش اتمی شما به یک پناهگاه ریزش اتمی نیاز دارید.
و برای محافظت از خودتان در برابر موج انفجار بمب شما به یک پناهگاه ضد انفجار، نیاز دارید.
پناهگاههای ضد موج انفجار معمولاً از عمق بیشتری نسبت به پناهگاههای ریزش اتمی برخوردارند و دارای درها و دریچههای ضد انفجاری مقاوم و محکمی هستند و برای مقاومت در برابر فشارهای بیشتر طراحی شدهاند. اگر شما در منطقهای که میتواند به علت اهمیت استراتژیکش یک نقطه صفر (محل انفجار) باشد، یا نزدیک به چنین منطقهای زندگی میکنید، در این صورت با داشتن یک پناهگاه ضد موج انفجار آسودهتر خواهید بود. هر چند که برای اکثر ما یک پناهگاه ریزش اتمی نیز مناسب
است.
حال باز هم به توصیف ریزش اتمی میپردازیم:
به تعبیر ساده، ریزش اتمی، گردو غبار اتمی است در هنگامی که یک انفجار اتمی گرد و غبار (رادیواکتیوی ایجاد شده بوسیلة بمب) را مایلها در هوا پخش میکند.
گرد و غبارهای سنگین ریزش میکنند و در مسیر موج انفجار فرود میآیند و hot zone ها یا مناطقی را ایجاد میکنند که در آنها خطر تشعشع بیرونی، اثرات انفجار اتمی احساس میشود.
همچنان که گفته شد، مردمی که در این مناطق زندگی میکنند به پناهگاههایی در زیر زمین یا پناهگاههای ریزش اتمی برای اجتناب از مرگ یا بیماریهای جدیای که از مصمومیت تابش برایشان ایجاد میشود. احتیاج دارند. بطوریکه در یک معاوضة هستهای بین هند و پاکستان، ریزش اتمی در پاکستان، هند و مناطق از چنین اتفاق افتاد(کره، ژاپن و دیگر قسمتهای آسیای شرقی نیز از ریزش اتمی صدمه دیدند، البته صدمات آنها کمتر از مناطقی بود که مستقیماً و بلافاصله در مسیر موج انفجار قرار داشتند.)
اگر یک معاوضة هستهای در آسیای مرکزی، شبه جزیرة کره یا هند بوجود بیاید، هیچ ریزش اتمی سنگینی به امریکا نخواهد رسید اما ذرات سبکتر بوسیلة باد هزاران مایل دورتر حمل میشوند و ممکن است روزها یا حتی هفتهها بعد در سطح زمین جمع شوند.
این ذرات میتوانند یک هفته یا کمی بعد از انفجارهای اولیه به ساحل شرقی امریکا برسند.
بعضی نقاط میتوانند در اثر یک تندباد با شرایط غالب آبو هوایی از ریزش اتمی به طور کامل تهی شوند. اخبار خوب برای ما این است که ایزوتروپان رادیواکتیو کاهش مییابند و رادیواکتیویته آنها در طی زمان نسبتاً کم شود.
بنابراین یک ذره از ریزش اتمی که دو روز بعد از انفجار روی کره فرود میآید خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه فرود میآید.
و مقدار ریزش که دو هفته بعد روی زمین جمع میشود خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه بعد از انفجار فرود میآید.
ذرات ریزش اتمی که روی خانه یا نزدیک شما فرود میآید میتوانند بوسیلة باد متفرق شوند و بوسیله باران یا یک جریان هوا از خانهتان پاک شوند.
این بدان معنی است که یک باران خوب بیشتر آنها را پاک میکند و سطح تشعشع محیطی را کاهش میدهد.
داشتن یک دستگاه شمارشگر گایگر Geiger میتواند در تشخیص این مناطق و دیگر مناطق آلوده به مواد رادیواکتیو هم در زمان ریزش اتمی و هم پس از آن مورد استفاده قرار گیرد.
حال خطرات اصلی از ریزش اتمی را بیان میکنیم.
بیشترین خطر ریزش اتمی و ذراتی هستند که آنها را استنشاق میکنید و آنها اندامهای درونی شما را به مواد رادیواکتیو آلوده میکنند.
بنابراین در زمانی که ریزش اتمی فعال است بیرون نروید و از تنفس هوای در مواقع پیشبینی ریزش اتمی سنگین احتناب کنید. همچنین در زمان ریزش اتمی فنکوئلها، Air Conditioning (سیستمهای تهویه مطبوع) را که هوا را از خارج به داخل خانه میآورند خاموش کنید مگر آینکه آنها با یک فیلتر HEPA مجهز شدهباشند( تعداد کمی از سیستمهای مسکونی این چنیناند).
ماسکهای ضد گرد و خاک میتوانند مفید باشند اما ماسکهای ضدگاز با یک درجهبندی NBC
( هستهای، بیولوژیکی، و شیمیایی) محافطت کنندههای بهتریاند.
همچنین اگر شما در زمان ریزش اتمی به بیرون میروید از آوردن لباسهای آلوده شده به ریزش اتمی به خانهتان خودداری کنید. لباسهایتان را پاک کنید خودتان را زیر آب بشوئید تا گرد و غبار اتمی جمع شده روی شما پاک شود. لباسهایتان را در خارج از خانه دربیاورید برای اینکه آلودگی آنها از بین برود.
به محض ورود به خانه دوباره و با یک صابون خوب و مناسب دوش بگیرید تا ذرات رادیواکتیو از روی پوست و موی شما پاک شوند که این کار از شما و دیگر اعضای خانوادهتان محافظت میکند.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن .doc :
از دوران قدیم، مردم به مرگ در اثر موج انفجار یک موشک اتمی فکر میکردند، اما خطرات دیگری نیز در این باره وجود دارد. یک بمب اتمی با انفجارش مطمئناً کسانی را که در نزدیکی آن قرار دارند از بین خواهد برد. مرگ و صدماتی جدی به سبب اثرات حرارتی بمب ایجاد میشود که میتواند سوختگیهای درجه سوم را شش تا هشت مایل دورتر و سوختگیهای درجه اول را برای کسانی که 10 تا 12 مایل دورتر از یک انفجار یک مگاتنی قرار دارند، ایجاد کند.
اما مرگ و میر بیشتری بوسیلة تشعشعات حاصله از بمب اتمی و بیشتر بوسیلة دو زمان بالای تشعشع حمل شده در مسیر باد، به صورت ریزش اتمی، حاصل میشود.
برای محافظت از خودتان در برابر تشعشع و ریزش اتمی شما به یک پناهگاه ریزش اتمی نیاز دارید.
و برای محافظت از خودتان در برابر موج انفجار بمب شما به یک پناهگاه ضد انفجار، نیاز دارید.
پناهگاههای ضد موج انفجار معمولاً از عمق بیشتری نسبت به پناهگاههای ریزش اتمی برخوردارند و دارای درها و دریچههای ضد انفجاری مقاوم و محکمی هستند و برای مقاومت در برابر فشارهای بیشتر طراحی شدهاند. اگر شما در منطقهای که میتواند به علت اهمیت استراتژیکش یک نقطه صفر (محل انفجار) باشد، یا نزدیک به چنین منطقهای زندگی میکنید، در این صورت با داشتن یک پناهگاه ضد موج انفجار آسودهتر خواهید بود. هر چند که برای اکثر ما یک پناهگاه ریزش اتمی نیز مناسب
است.
حال باز هم به توصیف ریزش اتمی میپردازیم:
به تعبیر ساده، ریزش اتمی، گردو غبار اتمی است در هنگامی که یک انفجار اتمی گرد و غبار (رادیواکتیوی ایجاد شده بوسیلة بمب) را مایلها در هوا پخش میکند.
گرد و غبارهای سنگین ریزش میکنند و در مسیر موج انفجار فرود میآیند و hot zone ها یا مناطقی را ایجاد میکنند که در آنها خطر تشعشع بیرونی، اثرات انفجار اتمی احساس میشود.
همچنان که گفته شد، مردمی که در این مناطق زندگی میکنند به پناهگاههایی در زیر زمین یا پناهگاههای ریزش اتمی برای اجتناب از مرگ یا بیماریهای جدیای که از مصمومیت تابش برایشان ایجاد میشود. احتیاج دارند. بطوریکه در یک معاوضة هستهای بین هند و پاکستان، ریزش اتمی در پاکستان، هند و مناطق از چنین اتفاق افتاد(کره، ژاپن و دیگر قسمتهای آسیای شرقی نیز از ریزش اتمی صدمه دیدند، البته صدمات آنها کمتر از مناطقی بود که مستقیماً و بلافاصله در مسیر موج انفجار قرار داشتند.)
اگر یک معاوضة هستهای در آسیای مرکزی، شبه جزیرة کره یا هند بوجود بیاید، هیچ ریزش اتمی سنگینی به امریکا نخواهد رسید اما ذرات سبکتر بوسیلة باد هزاران مایل دورتر حمل میشوند و ممکن است روزها یا حتی هفتهها بعد در سطح زمین جمع شوند.
این ذرات میتوانند یک هفته یا کمی بعد از انفجارهای اولیه به ساحل شرقی امریکا برسند.
بعضی نقاط میتوانند در اثر یک تندباد با شرایط غالب آبو هوایی از ریزش اتمی به طور کامل تهی شوند. اخبار خوب برای ما این است که ایزوتروپان رادیواکتیو کاهش مییابند و رادیواکتیویته آنها در طی زمان نسبتاً کم شود.
بنابراین یک ذره از ریزش اتمی که دو روز بعد از انفجار روی کره فرود میآید خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه فرود میآید.
و مقدار ریزش که دو هفته بعد روی زمین جمع میشود خطر آن به اندازه ریزشی است که در ساعت اولیه بعد از انفجار فرود میآید.
ذرات ریزش اتمی که روی خانه یا نزدیک شما فرود میآید میتوانند بوسیلة باد متفرق شوند و بوسیله باران یا یک جریان هوا از خانهتان پاک شوند.
این بدان معنی است که یک باران خوب بیشتر آنها را پاک میکند و سطح تشعشع محیطی را کاهش میدهد.
داشتن یک دستگاه شمارشگر گایگر Geiger میتواند در تشخیص این مناطق و دیگر مناطق آلوده به مواد رادیواکتیو هم در زمان ریزش اتمی و هم پس از آن مورد استفاده قرار گیرد.
حال خطرات اصلی از ریزش اتمی را بیان میکنیم.
بیشترین خطر ریزش اتمی و ذراتی هستند که آنها را استنشاق میکنید و آنها اندامهای درونی شما را به مواد رادیواکتیو آلوده میکنند.
بنابراین در زمانی که ریزش اتمی فعال است بیرون نروید و از تنفس هوای در مواقع پیشبینی ریزش اتمی سنگین احتناب کنید. همچنین در زمان ریزش اتمی فنکوئلها، Air Conditioning (سیستمهای تهویه مطبوع) را که هوا را از خارج به داخل خانه میآورند خاموش کنید مگر آینکه آنها با یک فیلتر HEPA مجهز شدهباشند( تعداد کمی از سیستمهای مسکونی این چنیناند).
ماسکهای ضد گرد و خاک میتوانند مفید باشند اما ماسکهای ضدگاز با یک درجهبندی NBC
( هستهای، بیولوژیکی، و شیمیایی) محافطت کنندههای بهتریاند.
همچنین اگر شما در زمان ریزش اتمی به بیرون میروید از آوردن لباسهای آلوده شده به ریزش اتمی به خانهتان خودداری کنید. لباسهایتان را پاک کنید خودتان را زیر آب بشوئید تا گرد و غبار اتمی جمع شده روی شما پاک شود. لباسهایتان را در خارج از خانه دربیاورید برای اینکه آلودگی آنها از بین برود.
به محض ورود به خانه دوباره و با یک صابون خوب و مناسب دوش بگیرید تا ذرات رادیواکتیو از روی پوست و موی شما پاک شوند که این کار از شما و دیگر اعضای خانوادهتان محافظت میکند.