لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : پاورپوینت
نوع فایل : .ppt ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد اسلاید : 20 اسلاید
قسمتی از متن .ppt :
Mamak Hashemi,M.D
Mamak Hashemi,M.D
مدت رضاع در قرآن:
آیه 15 سوره احقاف: « و حمله و فصاله ثلاثون شهراً » که مجموع دوره بارداری و شیردهی را 30 ماه دانسته مدت شیردهی نوزاد ترم، یک سال و نه ماه محاسبه می شود.
آیه 233 سوره بقره: « و الوالدات یرضعن اولادهن حولین کاملین اراد ان یتم الرّضاعة »؛ مادرانی که بخواهند به نحو کامل به فرزندان خود شیر دهند لازم است 2 سال تمام به آنها شیر بدهند.
آیه 14 سوره لقمان: « و فصاله عامین »؛ دوران شیر خواری او در دو سال پایان می یابد.
Mamak Hashemi,M.D
مدت شیردهی در منابع طب سنتی
نهایت دوره شیردهی براساس کتاب خلاصة الحکمة دوسال است و زیاده بر آن باعث بلادت و کم ذهنی طفل می شود.
حفظ صحت ناصر الحکما: خجسته ترین زمان از شیر گرفتن، هنگام کم شدن شیر مادر و نمو کامل طفل و مخصوصا بیرون آمدن دندان است. هرگز نباید از یک سال کمتر باشد.
Mamak Hashemi,M.D
مدت شیردهی در منابع جدید:
1- هنوز منبع مهم دریافت پروتیین، چربی، کلسیوم و ویتامین ها برای کودک است.
2- تا حدود 3/1 انرژی و مواد غذایی مورد نیاز او را تأمین می کند.
3-مواد ایمنی زای شیر مادر نقش حفاظتی بسیار مهمی برای کودک نوپا و در معرض انواع آلودگی است. این حفاظت در برابر بیماری های غیر عفونی نظیر آسم،آلرژی،دیابت نوجوانی و بعضی سرطانهای دوران کودکی نیز وجود دارد.
4- نیازهای عاطفی و روانی کودک را که برای رشد و تکاملش بسیار ضروری هستند تأمین می نماید.
5- تکامل عصبی و روانی کودک که در سال اول زندگی آغاز شده بود با تداوم تغذیه با شیر مادر در سال دوم استمرار می یابد.
6- اغلب کودکان در ایام بیماری به ویژه اسهال، استفراغ وتب ، کم اشتها هستند ولی اشتهایشان به شیر مادر حفظ شده یا حتی بیشتر می شود.
7- از نظر اقتصادی چون با کاهش دفعات بیماری های مختلف همراه است، اثر قابل توجهی در بهبود شرایط اقتصادی خانواده دارد.
8- در پیشگیری از حاملگی ناخواسته مادر هنوز هم مؤثر است.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 13 صفحه
قسمتی از متن .doc :
اوصاف آب در قرآن
گر رسد جز به خدا آب معین چاه نوکنده بجوشد از زمین(مولوی)
خداوند درلابه لای آیات کریمه خویش و به دنبال کلمه ماء و آب، گاه صفاتی را مطرح می نماید که شناخت و تأمل دراین صفات خالی از فایده نیست.
ذیلاً به مواردی از این گونه کاربردها اشارت می شود:
برکت آب:
« ونزلنا من السماء ماء مبارکا فانبتنا به جنات و حب الحصید» (ق- 9)
«و از آسمان آبی پر برکت نازل کردیم و بوسیله آن باغها و دانه هایی را که درو می کنند رویاندیم.»
دراین آیه شریفه آب به صفت مبارک توصیف گردیده وخداوند نزولات آسمانی را آب های مبارک نامیده است. کلمه مبارک یعنی برکت یافته و واژه برکت را چنین معنا می کنند: ثبوت الخیر.
به خیر ثابت و پایدار برکت گفته می شود و هر شیء که چنین خصوصیتی دارد، مبارک است. به محل ثابت شدن آب نیز برکه می گویند. خداوند درقرآن گاه به شخصیت هایی که وجودشان محور خیرکثیروثابت الهی بر بندگان می باشد، صفت مبارک را نسبت داده است، مانند عیسی بن مریم(علیه السلام)
« وجعلنی مبارکا این ماکنت...» (مریم- 31)
« و مرا –هر جا که باشم- وجودی پر برکت قرار داده؛...»
یا آنکه به شب عظیم و مهم قدر، شب مبارک گفته است:
«انا انزلناه فی لیله مبارکه...» (الدخان- 3)
« که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم؛...»
زیرا خیرو تفضل خداونددراین شب، لایزال بر بندگان وی ریزش داشته و سرازیر است. توجه به این معانی و سایرکاربردهای صفت مبارک درمورد آب به ارزش این ماده اعجاب آورخلقت می افزایدوگواه آن است که آب خیر ثابت و پایداری برای بشریت و کره زمین می باشد.
طهارت آب:
« و هو الذی ارسل الریح بشرا بین یدی رحمته و انزلنا من السماء ماء طهورا» (الفرقان- 48)
«اوکسی است که بادها را بشارتگرانی پیش ازرحمتش فرستاد، و ازآسمان آبی پاک کننده نازل کردیم.»
دراین آیه خداوند عالیترین وصف( که همانا طهارت و پاکیزگی می باشد) را به آب نسبت می دهد، همان وصفی که دارندگان آن محبوب و مورد رحمت خداوند وجود هستند:
«...ان الله یحب التوابین ویحب المتطهرین» (البقره- 222)
«...خداوند، توبه کنندگان رادوست دارد، وپاکان را (نیز) دوست دارد.»
آب نیز طاهرومطهر است ومی تواندنزدیک کننده وعامل تقرب یافتن بندگان به مصدر لایزال الهی باشد.
جریان آب:
« قل أرأیتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن یاتیکم بماء معین» (الملک- 30)
« بگو: به من خبردهید اگرآبهای(سرزمین) شما در زمین فرو رود، چه کسی می تواند آب جاری و گوارا دردسترس شما قرار دهد؟!»
دراین آیه شریفه خداوند نکته ای جدی و مهم راطرح می کند که مسأله غور الماء وافت منابع آبی کره زمین وبه عبارتی کاهش سطح ایستابی منابع آب می باشد.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 13 صفحه
قسمتی از متن .doc :
اوصاف آب در قرآن
گر رسد جز به خدا آب معین چاه نوکنده بجوشد از زمین(مولوی)
خداوند درلابه لای آیات کریمه خویش و به دنبال کلمه ماء و آب، گاه صفاتی را مطرح می نماید که شناخت و تأمل دراین صفات خالی از فایده نیست.
ذیلاً به مواردی از این گونه کاربردها اشارت می شود:
برکت آب:
« ونزلنا من السماء ماء مبارکا فانبتنا به جنات و حب الحصید» (ق- 9)
«و از آسمان آبی پر برکت نازل کردیم و بوسیله آن باغها و دانه هایی را که درو می کنند رویاندیم.»
دراین آیه شریفه آب به صفت مبارک توصیف گردیده وخداوند نزولات آسمانی را آب های مبارک نامیده است. کلمه مبارک یعنی برکت یافته و واژه برکت را چنین معنا می کنند: ثبوت الخیر.
به خیر ثابت و پایدار برکت گفته می شود و هر شیء که چنین خصوصیتی دارد، مبارک است. به محل ثابت شدن آب نیز برکه می گویند. خداوند درقرآن گاه به شخصیت هایی که وجودشان محور خیرکثیروثابت الهی بر بندگان می باشد، صفت مبارک را نسبت داده است، مانند عیسی بن مریم(علیه السلام)
« وجعلنی مبارکا این ماکنت...» (مریم- 31)
« و مرا –هر جا که باشم- وجودی پر برکت قرار داده؛...»
یا آنکه به شب عظیم و مهم قدر، شب مبارک گفته است:
«انا انزلناه فی لیله مبارکه...» (الدخان- 3)
« که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم؛...»
زیرا خیرو تفضل خداونددراین شب، لایزال بر بندگان وی ریزش داشته و سرازیر است. توجه به این معانی و سایرکاربردهای صفت مبارک درمورد آب به ارزش این ماده اعجاب آورخلقت می افزایدوگواه آن است که آب خیر ثابت و پایداری برای بشریت و کره زمین می باشد.
طهارت آب:
« و هو الذی ارسل الریح بشرا بین یدی رحمته و انزلنا من السماء ماء طهورا» (الفرقان- 48)
«اوکسی است که بادها را بشارتگرانی پیش ازرحمتش فرستاد، و ازآسمان آبی پاک کننده نازل کردیم.»
دراین آیه خداوند عالیترین وصف( که همانا طهارت و پاکیزگی می باشد) را به آب نسبت می دهد، همان وصفی که دارندگان آن محبوب و مورد رحمت خداوند وجود هستند:
«...ان الله یحب التوابین ویحب المتطهرین» (البقره- 222)
«...خداوند، توبه کنندگان رادوست دارد، وپاکان را (نیز) دوست دارد.»
آب نیز طاهرومطهر است ومی تواندنزدیک کننده وعامل تقرب یافتن بندگان به مصدر لایزال الهی باشد.
جریان آب:
« قل أرأیتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن یاتیکم بماء معین» (الملک- 30)
« بگو: به من خبردهید اگرآبهای(سرزمین) شما در زمین فرو رود، چه کسی می تواند آب جاری و گوارا دردسترس شما قرار دهد؟!»
دراین آیه شریفه خداوند نکته ای جدی و مهم راطرح می کند که مسأله غور الماء وافت منابع آبی کره زمین وبه عبارتی کاهش سطح ایستابی منابع آب می باشد.
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : .doc ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 13 صفحه
قسمتی از متن .doc :
اوصاف آب در قرآن
گر رسد جز به خدا آب معین چاه نوکنده بجوشد از زمین(مولوی)
خداوند درلابه لای آیات کریمه خویش و به دنبال کلمه ماء و آب، گاه صفاتی را مطرح می نماید که شناخت و تأمل دراین صفات خالی از فایده نیست.
ذیلاً به مواردی از این گونه کاربردها اشارت می شود:
برکت آب:
« ونزلنا من السماء ماء مبارکا فانبتنا به جنات و حب الحصید» (ق- 9)
«و از آسمان آبی پر برکت نازل کردیم و بوسیله آن باغها و دانه هایی را که درو می کنند رویاندیم.»
دراین آیه شریفه آب به صفت مبارک توصیف گردیده وخداوند نزولات آسمانی را آب های مبارک نامیده است. کلمه مبارک یعنی برکت یافته و واژه برکت را چنین معنا می کنند: ثبوت الخیر.
به خیر ثابت و پایدار برکت گفته می شود و هر شیء که چنین خصوصیتی دارد، مبارک است. به محل ثابت شدن آب نیز برکه می گویند. خداوند درقرآن گاه به شخصیت هایی که وجودشان محور خیرکثیروثابت الهی بر بندگان می باشد، صفت مبارک را نسبت داده است، مانند عیسی بن مریم(علیه السلام)
« وجعلنی مبارکا این ماکنت...» (مریم- 31)
« و مرا –هر جا که باشم- وجودی پر برکت قرار داده؛...»
یا آنکه به شب عظیم و مهم قدر، شب مبارک گفته است:
«انا انزلناه فی لیله مبارکه...» (الدخان- 3)
« که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم؛...»
زیرا خیرو تفضل خداونددراین شب، لایزال بر بندگان وی ریزش داشته و سرازیر است. توجه به این معانی و سایرکاربردهای صفت مبارک درمورد آب به ارزش این ماده اعجاب آورخلقت می افزایدوگواه آن است که آب خیر ثابت و پایداری برای بشریت و کره زمین می باشد.
طهارت آب:
« و هو الذی ارسل الریح بشرا بین یدی رحمته و انزلنا من السماء ماء طهورا» (الفرقان- 48)
«اوکسی است که بادها را بشارتگرانی پیش ازرحمتش فرستاد، و ازآسمان آبی پاک کننده نازل کردیم.»
دراین آیه خداوند عالیترین وصف( که همانا طهارت و پاکیزگی می باشد) را به آب نسبت می دهد، همان وصفی که دارندگان آن محبوب و مورد رحمت خداوند وجود هستند:
«...ان الله یحب التوابین ویحب المتطهرین» (البقره- 222)
«...خداوند، توبه کنندگان رادوست دارد، وپاکان را (نیز) دوست دارد.»
آب نیز طاهرومطهر است ومی تواندنزدیک کننده وعامل تقرب یافتن بندگان به مصدر لایزال الهی باشد.
جریان آب:
« قل أرأیتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن یاتیکم بماء معین» (الملک- 30)
« بگو: به من خبردهید اگرآبهای(سرزمین) شما در زمین فرو رود، چه کسی می تواند آب جاری و گوارا دردسترس شما قرار دهد؟!»
دراین آیه شریفه خداوند نکته ای جدی و مهم راطرح می کند که مسأله غور الماء وافت منابع آبی کره زمین وبه عبارتی کاهش سطح ایستابی منابع آب می باشد.